دوست عزیز ، مدیر وبلاگ آدمک‏ها در چند روز گذشته تیغ سانسور پارسی بلاگ خیلی برنده شده است. نمی‏دانم دلیل آن چیست. ترس از حکومت! یا نظارت نظام! یا تهدید آنها برای عدم فعالیت شما یا هر دلیل دیگر.

چند وبلاگ قصد کوچ و چند تای دیگر کوچ کرده‏اند که به نظر می‏رسد با تمامی سازمندهی‏های منظم نرم‏افزاری-سخت افزاری باز هم مانند تمام سیستم‏های موجود در ایران ، ضعف مدیریتی شدید و احتمالاً اختلاف نظر در راس پارسی بلاگ وجود دارد. وبلاگ نارکند کوچ کرد و خود من قصد کوچ دارم و احتمالا بسیاری دیگر مثل ما هستند.

هشدار: در آینده نزدیک این سیستم تبدیل به وب‏سایت جنگ و دعای ظهور ، نزول باران و صریح‏تر اینکه وبلاگ‏های متعصبان و خشک مذهبانی تبدیل خواهد شد که از نظر سیستم وبلاگ‏نویسی خود یک فاجعه است.

وبلاگ نویسان دوست دارند در محیطی آرام ، خارج از دغدغه‏های زمان و مکان خود ، آنچه را احساس می‏کنند درست است و ارزش گفتن و شنیدن دارد به رشته‏ی تحریر درآورند ، خواه کسی آنرا بخواند و نظر دهد یا نه (نگاه شخصی من است). نظرات سازنده ، تکمیل کننده‏ی نقاط تاریک نوشته خواهد شد و این است دلیلِ جستجوی دوستان وبلاگ‏نویس. او در جستجوی شهرت ، یافتن دوست مخالف و غیره نیست ، دنبال حقیقت گمشده‏ای است که در ضمیر ناخودآگاهش نقش بسته و هویت پنهانی از او ساخته و پرداخته ، در جستجوی خودی است که در بازی روزگار سرگردان و گمشده‏ی بازی‏گردانان است. او به دنبال محیطی امن و آرام می‏گردد تا دغدغه‏ها و فریادهایش را در آن به هر زبانی بیان سازد نه اینکه به تیغ دیگر جلادی گرفتار آید.

وبلاگ نویس فقط باید متعهد باشد که از الفاظ و عکس‏های رکیک و مستهجن استفاده نکند (تعهد نامه‏ی اخلاقی نه حکومتی و قانونی). زیرا هم سیاست‏مداران و هم حکومت مداران و زمام‏داران و هم دولت‏مردان باید اینجا مورد نقد و بررسی و تحلیل قرار گیرند در جای دیگر که وای ، طرف را سه ماه ناپدید میکنند!!!.

دو متن زیر در همین راستا می‏باشد. لطفاً پس از مطالعه نظر دهید.