شب هنگام است و سحر نزدیک ... وضو ساخته ، مرغان آسمان را آشفته می‏یابم ، چاه در خروش است و نغمه‏ی باد وهم است و اضطراب ... حادثه‏ای در کمین است ... خطری که به آغوش باز پذیرایش هستم ...
به سمت مسجد در حرکتم ، گویی گاله‏هایم همراهیم نمی‏کنند ؛ برهنه گشتم ... زمین از حرکت می‏ایستد و به گونه‏ای دیگر می‏چرخد ؛ به آسمان در می‏ایم ...
رهگذری را خواب در ربوده ، نزدیکش رفته بگویمش تو را رسالتی است پس چرا سخت در خواب فرو رفته‏ای برخیز نماز نزدیک است و امیرالمومنین چشم به راهت ... ماتش زده ، آشفته است و .... می‏خواهد سخنی بگویمش با او از چه گویم و چگونه ... نه سخنی توان گفت و نه کلامی ...
نزدیک مسجد ، سدی از جن و ملک به قطار اِستاده و نهیبم می‏زنند : یا بنی آدم ؛ هذا المقتلک ... جوابشان دهم : می‏دانم ... پس چرا داخل می‏شوی؟؟!! گویم شما نخواهید دانست.

آری لحظه انتخاب فرا رسید:
دنیای دون را برگزیدن چه آسان و شیرین است
و چه سخت است گذر کردن بی هیچ دانشی و علمی!!

اسطوره‏ای جاوید گشت بی هیچ تلاشی برای جاودانه گشتن ... نه اکسیر جوانی را جست و نه کیمیای عمر جاویدان را ... او هزاران سال است که می‏زید هر چند تنش با خاک تربتش یگانه گشته است ...

آسمان کوفه غرق خون گشت ، آسمان رنگ دیگر یافت ...
او از بی‏حیایی این خلق برافروخت یا از عظمت کلام فزت برب الکعبه ؟؟؟!!!
نمی‏دانم چگونه زاده شد ، چگونه زیست و چگونه در محراب تسلیم شد ، همین چراغ روشن راه در دور دست ما را بس.

شهادت مولای عشاق را به همه آدمیان تسلیت گویم

وبلاگ آدمک‏ها با عنوان شب قدر به روز شد